Selecteer een pagina

Op 8 april 2017 begeleid ik bij VeBeS een info- en uitwisselingsdag voor mensen met een visuele beperking. Ook de partners, kinderen, vrienden… zijn van harte welkom!

In de uitnodiging schreven we dit:

Brugge, zaterdag 08 april 2017

Er bestaan veel theorieën over hoe mensen tegenslagen en verlies verwerken. Als je blind of slechtziend bent of wordt, kan dit een grote impact hebben op fysiek, emotioneel of sociaal vlak. Ook als partner, familielid of vriend(in) zoek je manieren om zo goed mogelijk met deze situatie om te gaan.

Hoe beleef jij je visuele beperking of de handicap van je partner, kind, ouder, vriend(in)? Heb je het er (soms of dikwijls) moeilijk mee? Stel jij je vragen over jezelf, de gevoelens die je overvallen, het contact met anderen of je toekomst? Wat en wie geeft jou kracht?

Beperking

We zullen het hebben over de beleving en de verwerking van de visuele beperking. VeBeS koos ervoor om de termen handicap en beperking allebei te gebruiken in de uitnodiging. De discussie wat de (enige) juiste term nu eigenlijk is, vind ik zelf niet zo zinvol. In gesprekken daarover hoor en lees ik dat mensen allemaal wel hun eigen, goede redenen hebben om voor het een of voor het ander te kiezen.

Ikzelf gebruik tegenwoordig bijna altijd de term beperking.

Hierin voel ik me ook gesteund door het denkkader van waaruit we leren werken in de opleiding die ik volg (en bijna ga afronden). Ik volg de kortdurende opleiding Oplossingsgericht Werken binnen Pedagogiek en Begeleiding aan het Korzybski Instituut. Wij gebruiken er de term beperking voor iets dat je (op dit moment) niet kan oplossen, al zou je dat misschien wel willen.

Even stilstaan bij…

Het is sterk hoe iedereen zijn eigen manier heeft om met beperkingen om te gaan al blijf je soms zoeken hoe het ook anders, gemakkelijker zou kunnen…

In de uitnodiging lees je het zo:

De visuele handicap zelf kunnen we niet veranderen. Wat we wel kunnen, is ontdekken hoe we ermee kunnen omgaan zodat we ons sterker, beter, hoopvoller of blijer voelen. Hoe?

Wat betekent dit voor jou? Hier zullen we samen naar zoeken.

Deze bijeenkomst is bedoeld om erkenning, steun en begrip te vinden bij elkaar. Tijdens de uiteenzetting, die gedeeltelijk interactief is, krijg je inzichten en veel tips waarmee je zelf aan de slag kunt gaan.

Ieder heeft zijn eigen werkelijkheid

Hoewel er mooie overeenkomsten kunnen zijn, beleeft toch iedereen de werkelijkheid op zijn of haar eigen manier. Dat vind ik heel boeiend!

Ook ons leven met een visuele beperking ervaren wij allemaal verschillend.

  • De (impact van) je beperking,
  • de reacties uit de omgeving,
  • jouw plek in ‘de maatschappij’,
  • de inspanningen die je moet doen om je doelen te bereiken,
  • aanwezige hulp,
  • machteloosheid, trots, kwaadheid, schaamte, blijdschap, angst….

Ieder heeft zijn eigen, uniek verhaal. Hoe kan het ook anders?

  • We zitten fysiek (o.a. neurologisch), emotioneel, sociaal, spiritueel… anders in elkaar. We kijken elk door onze eigen bril, denken vanuit ons eigen kader… Ik fantaseer erbij: we luisteren vanuit onze eigen schelp…
  • We maken voortdurend keuzes.
  • Bovendien leven we ons leven in een uniek decor: we zijn in contact met mensen, hebben hulp, hulpmiddelen, onze geschiedenis, onze ideeën, sterktes en dromen…

Ja, zeker over die dromen gaan we praten op 8 april…

Mijn eigen beleving – als de golven…

Uiteraard draag ik als blindgeboren persoon ook mijn eigen ervaringen mee als ik een vormingsdag begeleid.

Ik ben er me goed van bewust hoe ik het zelf aanvoel om niet te kunnen zien, hoe ik hiermee omga, hoe ik mijn weg zoek en vind.

Ik vergelijk de beleving van mijn visuele beperking wel eens met de golven van de zee: soms heftig, meestal rustig aanwezig, soms nauwelijks merkbaar en dan ineens weer luid en krachtig als storm op zee…

De veranderingen komen en gaan en kabbelen en kolken mee met de dingen die ik meemaak.

Ik ken nog enkele slechtziende en blinde mensen die hun eigen emoties in dit beeld kunnen herkennen.

Dat ik niet kan zien, legt als het ware een laagje over wat ik meemaak…. In latere blogberichten zal ik hier nog verder over vertellen.

Veel meer dan onze visuele beperking

Net als iedereen ben ik gelukkig veel en veel meer dan enkel die “beperking” of “handicap”. Natuurlijk!

  • Wat ik tot nu toe heb meegemaakt aan mooie en moeilijke tijden,
  • mijn karakter,
  • onze cultuur en onze familie,
  • wat ik geleerd heb,
  • hoe ik in elkaar zit,
  • wie en wat me helpt en geholpen heeft…

Het zorgt er allemaal voor dat ik nu ben wie ik ben.

Vormingsdag begeleiden

Over mijn eigen zoektocht en beleving vertel ik tijdens andere vormingen en getuigenissen.

Tijdens een vormingsdag als deze voor VeBeS laat ik mijn eigen verhaal los! Mijn oprechte belangstelling voor wat er in mensen leeft, helpt me hierbij goed. Alleen als mensen dit vragen en als ik er echt van overtuigd ben dat iets uit mijn eigen leven inspirerend of steunend zou kunnen zijn voor de deelnemers, vertel ik dit natuurlijk wel.

Wat telt, zijn hun vragen en hun ervaringen…

Leren, inspireren en moed geven!

Ik vind het sterk als mensen elkaar steunen, proberen te begrijpen, inspireren en moed geven.

Het is prachtig als mensen, vanuit hun eigen krachten, zelf tot oplossingen kunnen komen en tot meer vreugde, (zelf)vertrouwen, hoop en voldoening!

Ik hoop door het begeleiden van deze vormingsdag hieraan te kunnen bijdragen. Ik kijk er echt naar uit!

Praktisch

Voor alle praktische informatie en inschrijving kan je terecht op de site van VeBeS.

Heb je vragen? Interesse in een gelijkaardige vorming of uitwisselingsdag?

Neem dan gerust contact met me op.

 

Pin It on Pinterest

Share This