Lezen als ik tijd heb
Twee stemmen, enkele zeteltjes verderop, leiden me plots af, terwijl ik aan het lezen ben. Of ik ze nu wil horen of niet, ik hoor ze: “Dat zie je ook niet dikwijls meer, hé, die brailleboeken?” “Neen… De meesten zitten te...
Elfjes: spelen met woorden
Hoe wonderlijk kan bloggen zijn, nu al! Op mijn blogbericht Ook zo kan facebook zijn kreeg ik een leuke reactie van Viviane Van Pottelberghe. Ze nodigde me uit om, net als zijzelf en een groep andere mensen, elfjes te schrijven. Een elfje is een gedichtje dat bestaat...
Ik geef het aan de tijd
Vertrouwen Ik geef het aan de tijd want alles gaat voorbij. Alles gaat voorbij. Soms zwoegen, of laten zweven of ’t wordt gedragen door de wind… of je weet ineens niet meer hoe het voelde en dacht… Alles gaat voorbij tot je na het onmogelijke weer...
Ook zo kan facebook zijn
Facebook is een raar ding. Je kan via facebook op een vreemde, zelfs absurde manier communiceren. Je kan erop zetten wat je maar wil. Je kan doen alsof je alleen maar superleuke dingen doet en meemaakt, populair als je bent natuurlijk steeds goed omringd door al je...Populaire berichten
-
Braille leren, braille lezen →
Medereizigers, wachtenden in een wachtzaal of medecursisten stellen me dikwijls vragen over het lezen van een brailletekst.
Hoe heb je dat geleerd?
Volgde jij les in een speciale school?
is braille lezen moeilijk?
Hoe doe je dat om zo vlug te lezen? -
Vorming toerisme – Op reis met een visuele beperking →
Vormingsaanbod voor de toeristische sector... Hoe geniet ik met al mijn zintuigen, zonder het zien, van reizen, natuur en cultuur? Op zoek.... verrassingen.... Vakantiebelevenissen, inleefopdrachten, tips: een presentatie in woord en beeld.
-
Oplossingsgericht werken – Doel bereikt! →
Iets leuks om te vertellen! Iets moois in de maand van de aprilse grillen. Iets belangrijks in mijn leven...
Een blogberichtje over een mijlpaal, een bijzondere weg, een toevoeging aan mijn diploma maatschappelijk werk, een stapje vooruit... -
Twee stemmen, enkele zeteltjes verderop, leiden me plots af, terwijl ik aan het lezen ben. Of ik ze nu wil horen of niet, ik hoor ze:
"Dat zie je ook niet dikwijls meer, hé, die brailleboeken?"
"Neen... De meesten zitten te luisteren..."
In de trein heb ik eindelijk tijd om ongestoord een boek te lezen, denk ik. Ik installeer me comfortabel in een hoekje van de zitbank. Heerlijk! En dan... -
Tekenen, spelen, zingen en leren… mijn verhaal over blind zijn in het 2de leerjaar →
Ik was op bezoek in een tweede leerjaar om aan de kinderen te vertellen, te tonen, te laten beleven... Hoe behelp ik mij in het dagelijks leven als blinde vrouw?
We maakten op een originele manier kennis: met braillenaamkaartjes die de kinderen voordien zelf gemaakt hadden! Ze hadden veel leuke vragen:
Hoe weet je hoeveel geld je in de kar moet steken in de winkel?
Hoe weet je, in de winkel, wat iets is?
Weet jij of het licht aan is?
Kan je schrijven?
Stel, je loopt in een bos en er ligt een dood dier.... dan trap je er toch in?